JILID 29, ISU 4 • DISEMBER 2025.
Menerima Anugerah Junior di Kongres MDS 2025 merupakan satu penghormatan yang luar biasa, dan saya amat berterima kasih atas pengiktirafan ini. Sebagai seorang ahli neuroradiologi yang mempunyai minat yang mendalam dalam pengimejan saraf bagi sindrom Parkinsonian atipikal, matlamat saya sentiasa adalah untuk menggunakan pengimejan bukan sahaja sebagai alat diagnostik, tetapi sebagai jendela kepada proses biologi yang mendorong gangguan kompleks ini. Anugerah ini menggariskan kepentingan kerja ini dan potensi pengimejan lanjutan untuk menyumbang dengan ketara kepada pemahaman kita tentang neurodegenerasi.
Saya menjalani latihan dalam bidang neuroradiologi di Hospital Pitié-Salpêtrière di Paris, diikuti dengan ijazah sarjana penyelidikan dalam pengimejan bioperubatan. Akhirnya, minat saya terhadap mekanisme yang mendasari gangguan Parkinsonian mendorong saya untuk melanjutkan pelajaran ke peringkat PhD yang tertumpu pada penggunaan MRI multimodal dan pembelajaran mesin untuk meningkatkan diagnosis pembezaan awal dan menjelaskan patofisiologi khusus penyakit. Saya melanjutkan lagi kerja ini sebagai sebahagian daripada fellowship pasca doktoral saya di Neuro, Universiti McGill, Montreal. Kerja terbaru saya menggunakan latar belakang klinikal dan penyelidikan saya, menekankan bagaimana pengimejan dapat menghubungkan pemerhatian klinikal dengan proses molekul yang berlaku jauh di dalam otak.
Dalam kajian yang diiktiraf oleh anugerah tersebut, bertajuk “Atrofi dalam Atrofi Pelbagai Sistem Berkaitan dengan Proses Mitokondria dan Oligodendrositik,” kami berhasrat untuk lebih memahami asas biologi atrofi otak dalam atrofi berbilang sistem (MSA). Walaupun MSA ialah α-sinukleinopati yang diiktiraf terutamanya yang menyasarkan oligodendrosit, patofisiologinya masih belum difahami sepenuhnya. Pengimejan saraf menawarkan peluang unik untuk meneroka mekanisme ini secara bukan invasif.
Kohort kami merangkumi 65 pesakit MSA dan 181 kawalan sihat. Kami mula-mula memetakan corak atrofi otak menggunakan MRI struktur, yang menunjukkan penglibatan serebelum, pons, dan ganglia basal yang dijangkakan, terutamanya putamen. Apa yang menjadikan kajian ini inovatif ialah bagaimana kami menghubungkan perubahan struktur ini dengan laluan molekul yang mendasari dengan mengintegrasikan data MRI dengan maklumat transkriptomik daripada Allen Human Brain Atlas, sumber ekspresi gen yang luas yang diperoleh daripada otak sihat selepas kematian. Menggunakan regresi kuasa dua terkecil separa, kami mengenal pasti komponen ekspresi gen yang sejajar dengan corak atrofi khusus MSA. Analisis pengayaan set gen mendedahkan bahawa kawasan atrofi menunjukkan ekspresi berlebihan gen yang berkaitan dengan fungsi mitokondria dan proses oligodendrositik, dua laluan penting kepada patologi MSA. Yang penting, apabila kami mengulangi analisis dalam kohort PD, pengayaan gen mitokondria hanya muncul dalam MSA, menyokong kekhususan penyakitnya. Kami seterusnya melengkapi pendekatan ini dengan peta ketumpatan reseptor PET yang diperoleh daripada set data yang besar dan tersedia secara umum. Dengan mengaitkan taburan reseptor dengan corak atrofi berkaitan MSA, kami mengkaji bagaimana sistem neurotransmiter dan reseptor selular mungkin diubah atau terdedah di kawasan yang terjejas oleh penyakit ini. Pendekatan gabungan pengimejan-molekul ini mengetengahkan bagaimana MRI rutin, apabila dipasangkan dengan set data molekul normatif, boleh menghasilkan pandangan yang bermakna secara biologi.
Salah satu implikasi yang paling penting dalam kajian ini ialah ia mengukuhkan kesahan biologi penanda berasaskan MRI. Menunjukkan bahawa perubahan struktur sepadan dengan keabnormalan mitokondria dan oligodendrositik yang mendasari membawa kita lebih dekat kepada pembangunan biomarker pengimejan yang bukan sahaja mengesan penyakit tetapi juga menjejaki perkembangan atau tindak balas terapeutik.
Menjelang masa hadapan, saya merancang untuk mengembangkan bidang penyelidikan ini. Saya kini menumpukan pada MRI medan ultra tinggi pada 7 Tesla, yang menawarkan resolusi ruang yang luar biasa dan mungkin membolehkan kita mengesan perubahan mikroskopik yang sebelum ini di luar jangkauan kita. Satu lagi hala tuju yang menjanjikan ialah pengimejan saraf tunjang, kawasan yang kurang diterokai namun kritikal dalam gangguan Parkinson. Banyak penekanan telah diberikan pada otak, tetapi proses patologi penting juga berlaku di peringkat tulang belakang, dan pengimejan lanjutan mungkin membantu mendedahkannya.
Menerima Anugerah Junior merupakan satu keistimewaan dan motivasi untuk terus meneruskan kerja ini. Saya berharap usaha ini menyumbang kepada peningkatan diagnosis awal, memperhalusi biomarker, dan akhirnya memperdalam pemahaman kita tentang MSA dan gangguan berkaitan.
Anda boleh melihat rakaman sesi pleno 2025, termasuk kuliah Anugerah Junior, sehingga 30 April 2025.
Dengarkan temu bual podcast tentang abstrak ini: 
Dengar sekarang